Ga direct naar de inhoud
Praktijk Hilde RoggeveenHerstel vanuit verbinding

Blog

Waarom rust nemen soms moeilijker is dan doorgaan

We zijn vaak ontzettend goed geworden in doorgaan. Nog even dit afmaken. Nog even doorzetten. Eerst zorgen dat alles geregeld is en daarna nemen we wel rust. Maar wanneer komt dat moment eigenlijk?

Ons lichaam kent niet altijd dezelfde agenda als ons hoofd

Je hoofd kan zeggen: “Het gaat toch prima?” “Ik heb geen reden om moe te zijn.” “Nog even volhouden.” Terwijl je lichaam ondertussen iets anders laat merken. Je schouders staan voortdurend gespannen. Je slaapt minder goed. Je bent sneller geïrriteerd.

En toch ga je door. Niet omdat je niet naar je lichaam wilt luisteren, maar omdat doorgaan vaak veiliger en vertrouwder voelt dan stilstaan.

Rust voelt soms ongemakkelijk

Voor veel mensen is rust nemen helemaal niet zo makkelijk. Wanneer je gewend bent om bezig te zijn, kan stilvallen zelfs onrust geven. Daarom is rust niet altijd simpelweg: “Ga maar lekker op de bank zitten.” Echte rust gaat ook over het gevoel dat je mag stoppen.

Je lichaam kan eerder aan de bel trekken

Je lichaam probeert voortdurend balans te bewaren. Wanneer je langere tijd veel vraagt van jezelf, kan het signalen gaan geven. Soms heel duidelijk, maar vaak subtiel:

  • je bent sneller overprikkeld
  • je kunt moeilijk ontspannen
  • je slaapt onrustiger
  • je hebt gespannen spieren
  • je voelt je vermoeid, ook na een nacht slapen
  • je hebt minder energie of plezier

Het zijn geen signalen die je zomaar moet negeren. Ze kunnen een uitnodiging zijn om even stil te staan en jezelf af te vragen: wat heb ik eigenlijk nodig?

Doorgaan is niet altijd de oplossing

We hebben vaak geleerd dat doorzetten iets positiefs is. En dat is het ook. Maar er is een verschil tussen doorgaan omdat je ergens bewust voor kiest en doorgaan omdat je niet meer weet hoe je moet stoppen. Soms is de krachtigste keuze juist om even pas op de plaats te maken.

Misschien hoeft het niet altijd harder

In mijn praktijk kijk ik niet alleen naar een klacht, maar naar het geheel. Hoe gaat het met je lichaam? Waar houd je spanning vast? Welke patronen spelen mee?

Misschien ontdek je dan dat rust nemen geen teken van zwakte is. Maar een manier om weer naar jezelf te luisteren. Want je lichaam hoeft niet eerst te schreeuwen voordat je besluit te luisteren.